مديريت كيفيت -- Quality Management

8 اصل مديريت كيفيت

 

 

تمركز بر مشتري

شناخت و درك نيازهاي حال و آتي مشتريان و كارفرمايان و فراتر از انتظارات آنان عمل كردن و اندازه گيري رضايت آنان

مشتري خارجي : كارفرما، دولت و ......

مشتري داخلي : واحدهاي ديگر سازماني، سهامداران و كاركنان

SATICFASTION -  DELIGHT - LOYALTY

 

رهبري

همراستا كردن اهداف سازمان درجهت هدف اصلي و ايجاد ثبات در اهداف

ايجاد باور مشترك دركل نيروهاي سازمان براي دست يابي به چشم انداز

VISION , MISSION , VALUE , STRATEGY , GOALS , OBJECTIVE

 

مشاركت كاركنان

نظام پيشنهادات، نظام انگيزشي، مديريت مشاركتي، بازخورد از مشتريان داخلي

كاركنان مالك مشكلات شوند و پاسخگو

 

رويكرد فرايندي

ديدن يكپارچه (ورودي ها، جريان خلق ارزش افزوده، خروجيها ) به جاي ديدن واحدهاي سازماني

مديريت نظام مند تعاملات بين فرايندها و مجموعه فرايندها

 

نگرش سيستمي به مديريت

كل گرايي، سازگاري و هماهنگي كل سيستم در جهت اثر بخشي و كارآيي فرايندهاي اصلي

مديريت كل فرايندهاي سازمان به مثابه يك سيستم

يكپارچگي سازمان و پرهيز از مجمع الجزاير (پيش نياز اين نگرش، رويكرد فرايندي است)

 

بهبود مداوم

بهبود مستمر محصول / خدمت / پروژه / فرايند، سيستم

مشاهده بهبود مستمر در زمان مشخص براي هدف قابل اندازه گيري

ايجاد قابليت تغيير و عكس العمل سريع سازمان در مقابل تغييرات محيط

هدف دائمي تمامي سازمان كه قابل اندازه گيري است.

 

تصميم گيري مبتني بر اطلاعات

داشبرد خلباني مديريت ارشد، تجزيه و تحليل روندهاي گذشته و پيش بيني آينده

وجود اندازه گيري و پايش

تصميمات موثر و كارا از طريق تجزيه و تحليل واقع بينانه داده ها و اطلاعات به دست مي آيد.

استفاده از داده ها و اطلاعات دقيق و قابل اعتماد، تجزيه و تحليل آنها، در دسترس بودن همه اطلاعات لازم براي افراد

تجزيه و تحليل بر اساس تجربه و ادراك تعديل شوند.

 

رابطّه برد- برد با كليه طرفهاي ذينفع

(مشتريان،كارفرمايان،كاركنان،شركتهاي همكار و ....)

خلق منافع براي طرفين ، افزايش توانايي در ايجاد ارزش براي طرفين WIN- WIN

ارتقاي كيفي شبكه تامين كنندگان

وابستگي متقابل سازمان و تامين كنندگان آن

 

+ Gholamreza Hemmatee ; ٤:٠٧ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

بزرگ

 

بزرگ باينديشيد ! بزرگ عمل کنيد ! بزرگ باشيد!

+ Gholamreza Hemmatee ; ۱:٢۱ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢۸ بهمن ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

معرفی وب سايت شرکتهای گواهی دهنده سيستم مديريت کيفيت

 

شرکت QMI   

شرکت AFAQ-EAQA 

 

شرکت TÜV Rheinland Group   

 

شرکت DNV  

شرکت BVQI 

شرکت DQS  

The International Certification 
Network--IQNet
  

+ Gholamreza Hemmatee ; ۱٢:٢۱ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢۸ بهمن ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

استعاره‌ای برای عصرما

استعاره‌ای برای عصرما
تكنولوژی ژن، تكنولوژی اطلاعات و ادبيـّات


 

يان شرشتاد / ترجمه: محمد ربوبی
image
دوشنبه ٢٠ بهمن ۱۳۸۲

تكنولوژی هر عصر غالباً مشخصات نوعی امپراتوری را دارد. اين امپراتوری نامرئی است، ولی تاثير و حتی گاه سلطه‌ی آن برزندگی ما ـ بی آنكه متوجه‌ی آن باشيم ـ قطعی است. ما نويسندگان كه به سنّت‌های بشردوستانه وفاداريم و تا آنجا كه ممكن است از حيطه‌های علمی می‌گريزيم ، بايد بپذيريم كه تكنولوژی، بالقوه، از قدرت عظيمی برخوردار است.
پذيرفتن كافی نيست. هنگامی كه جنبه‌های مشكوك و قابل تأمل تكنولوژی آشكار می‌شود، نويسنده بايد شهامت داشته باشد و با تكيه برمبانی بشردوستانه انتقاد و اعتراض كند. و هنگامی كه نويسنده‌ای اعتراض می‌كند اعتراض اش هميشه شكل كاملاً مشخصی دارد: داستان ديگری نوشتن ، به اصطلاح ضّدداستان نوشتن.
علم، ما را در اساسی‌ترين مبانی تحت تاثير قرار می‌دهد، زيرا طرز تفّكر ما را تعيين می‌كند. هنگامی كه دانشمندی چون كپرنيك ايده‌ی علمی جديدی ارائه می‌دهد به مرور زمان انقلابی كپرنيكی در فرهنگ ُرخ می‌دهد. و هنگامی كه طرز تفّكر عوض می‌شود زبان و شيوه‌ی نگارش نيز دگرگون می‌شود. مُدل‌های علمی قرن نوزدهم و بيستم ، مهمترين استراتژی‌های ادبی را تحت تاثيرقراردادند.علم جديد به شكل تكنيك مشخّصی تجّلی می‌يابد و تكنيك با رسوخ درعرصه‌های ادبی، نه تنها محتوا بلكه فرم ادبيّات را تغيير می‌دهد. مشاهده‌ی اين امركه چگونه راه آهن، الكتريسيته، تلفن، هواپيما، عكس برداری با اشعه‌ی ايكس و فيلم‌های صامت بر پيشروان ادبيّات مُدرن همچون مارسل پروست، جيمز جويس و جان دوس پاسوس تاثير نهاده‌اند دشوار نيست. مدل‌های علمی، كاتاليزاتورهای انديشه‌های ادبی می‌شوند. يك نمونه: Lawrence Durrell در اثرش به نام Alexandria Quartett در دهه‌ی پنجاه‌ی قرن بيستم كوشيد تئوری نسبّيت را در چهار جلد بنويسد: سه جلد در مورد فضا و مكان و يك جلدش در مورد زمان.
در آستانه‌ی هزاره‌ی جديد، مايلم دو تكنولوژی را مطرح كنم كه در آينده اهميت بسيار زيادی كسب خواهند كرد. هر دو به شكل جنينی قبلاً وجود داشته‌اند ولی در دهه‌ی هفتاد با چنان شتابی تكامل يافته‌اند كه هيچ كس انتظارش را نداشت. منظورم تكنولوژی ميكروبيولوژی و تكنولوژی ديجيتال است و من با بی صبری مترصدم كه چه طرز تفّكری و يا دقيق‌تر بگويم ، كدام جهان بينی و چه تصويری از انسان در اين دو تكنولوژی نهفته است. چه چيزهايی نويسنده را شيفته‌ی خود می‌كنند و چه چيزهايی قابل تأمل توانند بود؟
قاعدتاً، ميان تكنولوژی مسلط بر يك عصر و استعاره‌ی اساسی آن عصر رابطه‌ای وجود دارد. منظورم از استعاره‌ی اساسی ، آن استعاره است كه دقايق برجسته‌ی يك عصر فرهنگی را درخود متمركز دارد. در عهد عتيق، "بافت"، چنين استعاره‌ای بود. بی سبب نيست كه واژه‌ی فرنگی "Text" از فعل "تَنيدن و بافتن" مشتق می‌شود. در آغاز عصر مدرن، "شهر"، چنين استعاره‌ای شد. امروز در اثر تكنولوژی ديجيتال می‌توان گفت استعاره‌ی عمده شبكه (Netz) است. شايد واژه‌ی شبكه در قرن بيست و يكم همان نقش مهمی را ايفا كندكه واژه‌ی اتم در قرن بيستم داشت.
در رابطه با اين دو تكنولوژی كه نام برديم، می‌توان از شبكه‌ی كروموزوم‌ها و شبكه‌ی اطلاعات سخن گفت. اين دو شبكه، ابزاری هستند برای كشف شناخت تازه‌ای از انسان و جهان. اما اگر از منظر ديگری بنگريم ، همين شبكه‌ها ممكن است مانند پرده‌ای و يا عينكی جلوی چشم‌های ما را بگيرند و ـ موقعی كه در جستجوی شناخت نوينی هستيم ـ تعيين كنند كه چه و چگونه بايد ببينيم.
تكنولوژی ديژيتال، 0 Bit و Bit 1 را به شكل شبكه‌ای جهانشمول به هم می‌تند و فضايی مجازی بوجود می‌آورد كه در اصطلاح Cyberspace ناميده می‌شود. تكنولوژی ژن، از جُفت جُفت ملكول‌های اساسی بيوشيميايی يك شبكه‌ی بيولوژی می‌تَنَد كه همان واحد اساسی وراثت انسان است. ازاين دو تكنولوژی يكی می‌خواهد جهان نوينی بيافريند و ديگری انسان نويني.
اين روند، با ساحت ادبيات هم‌عنان است، زيرا تخيّل نيز دست اندركار تنيدن شبكه‌ای است به كمك واژه‌ها. يعنی تنيدن داستان‌هايی كه تفاهم انسان و جهان را فراچنگ آورند. به عقيده‌ی من، شبكه‌ی تكنولوژی ژن بسيار تَنگ ميدان و شبكه‌ی تكنولوژی اطلاعات بسيار فراخ است. ادبيات، نويسنده، با حذف جنبه‌های اغراق آميز اين دو تكنولوژی می‌تواند شبكه‌ای متناسب و متعادل بوجودآورد. شبكه‌ای كه دست كم قابل اطمينان است.

تكنولوژی ژن

منظور من از تكنولوژی ژن، آن تكنيكی است كه به ما امكان می‌دهد ، ژن را از ارگانيسم‌های مختلف جدا كنيم، در آن دست ببريم و آنها را تكثير و تلفيق كنيم. يكی از بلند پروازترين برنامه‌های عصر ما پروژه‌ی Human Genome Project است. هدف اين پروژه، آن 3 ميليارد واحد حياتی است كه ظاهراً مولكول‌های اساسی انسان (DNA) و يا ژن‌ها را تشكيل می‌دهند. به زبانی ديگر، هدف اين برنامه كشف خشت‌های اوليه و تعيين سلسله مراتب و ترتيب و توالی اين خشت‌ها (گنوم‌ها) در ساختار وراثت انسان است. گفته می‌شود در ظرف همين چند سال آينده 000 00 80-1 ژن مجزا و شناسايی خواهند شد.
درحالی كه مهندسين ژن ، اصطلاحاتی چون "حروف"، "لغات" و "گرامر" را با گشاده دستی بكار می‌برند، اين موضوع عرصه‌ی بسيار جذّابی برای نويسنده است. ظاهراً مجموعه‌ی ژنتيك مانند زبان نوشتاری است كه فقط از چهار حرف تشكيل می‌شود: A.C.G.T. سپس با اين الفبای DNA ، كلماتی از سه حرف ساخته می‌شود (سه حرفی كه كليد رمزنگاری است). و سرانجام اگر واژه‌ها درست هجی شوند، به كمك يك ميليارد حرف، داستان انسان نوشته خواهد شد.
جستجوی ترتيب و توالی درست و صحيح، كنجكاوی مرا بر می‌انگيزد. اين جستجو مرا به ياد مشكلاتی كه درحين نوشتن با آن‌ها روبرو می‌شوم می‌اندازد. درحاليكه بيولوژی با ژن‌ها عمل می‌كند، من به عنوان نويسنده با داستان‌های كوتاه عمل می‌كنم. من به نحوی درجستجوی داستان‌هايی هستم كه حاوی دستگاه‌ وراثت انسان است، و به هيچ وجه چگونگی رديف كردن اين داستان‌ها برايم يكسان نيست. درحالی كه يك سری از آنها را خواننده سرهم بندی كردن بی معنا می‌يابد، ممكن است سری ديگری را واقعه‌ای عميقاً تكان دهنده دريابد. آنچه كه يونانی‌ها "تزكيه و يا پاكسازی نفس"(Katharsis) ناميده‌اند.
از سوی ديگرمن بی اندازه نگرانم. تكنولوژی ژن نيز، مانند هر علم ، داستانی از انسان را تعريف می‌كند، ولی اين داستان بس محدود است. اساس اين تكنولوژی بر كاهش و تقليل (Reduktion ) استوار است. اعتقاد بر اين است كه می‌شود انسان را به واحدهای بسيار كوچك تجزيه كرد. آرزوی ورود به ساحت دستكاری ژن‌ها، حاوی اين نكته است كه ما انسان‌ها چيزی جز ماشين‌های ارگانيك نيستيم كه با اين تكنولوژی جديد می‌شود تعميرش كرد. گويی نسخه‌ای برای انسان در دست است. و هرگاه پيش‌تر رويم به اصطلاحی برخوردمی كنيم همچون "بهداشت نژادي" و آينده‌ای محتمل كه می‌توان كودكانی با ژن‌هايی كه آنطور كه دلمان می‌خواهد آفريد. خلاصه كنيم: رويای آفريدن انسان كامل. و اين رويا، رويايی است كه در ساليان گذشته درباره اش چه چيزهايی كه نشنيده ايم. رويايی كه كابوس ميليون‌ها انسان شده است.
تكنولوژی ژن ، امروز مدعی است كه علل ژنتيك حدود چهار هزار بيماری كشف شده است. اما تاكنون حتی يك انسان بيمار بر مبنای اين علم درمان نشده است. اين امر نشان می‌دهد كه پاسخ دادن به اين مسايل بغرنج‌تر از آنند كه در ابتدای امر تصّور می‌شد. يعنی، فعل و انفعالات ظريف‌تر از آنند كه بشود آنها را برنامه ريزی كرد. ژن‌ها به تنهايی و مجزا از يكديگر عمل نمی‌كنند. ژن‌ها نيز در چهارچوب مجموعه‌ی ارگانيك بايد در نظر گرفته شوند كه اين نيز محيط اجتماعی و زيستی را در بر می‌گيرد. بيش از 98% ژن‌های انسان درميمون (شمپانزه) نيز وجود دارند. به ديگر سخن: ما با مجزا كردن ژن‌ها از يكديگر برای اين سئوال كه چه چيزی انسان را می‌سازد پاسخی نخواهيم يافت و دوباره از خود می‌پرسيم كه انسان چيست؟
تكنولوژی ژن نه فقط داستان تلخيص شده‌ای را تعريف می‌كند بلكه جَبر و قطعّيت را نيز را بر آن می‌افزايد. ژنتيك بر مبنای اين تفّكر استوار است كه هر ارگانيسم عبارت است از محتوای ژنتيك آن، يعنی مجموعه‌ای از ژن‌ها. اگر ما معتقديم كه ژن‌ها سرنوشت انسان را تعيين می‌كنند در اين صورت معتقديم كه می‌توانيم با دستكاری درژن‌ها، در سرنوشت خود نيز دستكاری كنيم. اين امر نشان می‌دهدكه از علم و دانش تا دين و مذهب فاصله‌ی دوری نيست. در پس پژوهش‌های وراثت آرزوهای كيماگری در مورد زندگی ابدی كمين كرده است.
ادبيّات با شبكه‌ی ديگری عمل می‌كند، شبكه‌ای كه تاروپود فراخ تری دارد. هنگامی كه نويسنده دسته‌ای از كلمات و يا چند داستان را به ترتيب خاصی عرضه ميكند، او نيز مايل است كه كارش كليد اساسی‌ترين مشكلات بشرّيت باشد. ولی درحالی كه ژنتيك داستانی تعريف می‌كند كه انسان را تلخيص و ساده می‌كند، نويسنده داستانی از بغرنجی و دهليزهای تودرتو و غيرقابل نفوذ انسان ارائه می‌دهد. انسان نه از موقعيت اجتماعی تنها بوجود می‌آيد و نه از مصالح ژنتيك اش. داستان‌های خوب نشان می‌دهند كه انسان اساساً عرصه‌ی مرموز و ناشناخته‌ای است: نشان می‌دهندكه انسان هنوز هم امكانات غيرقابل تصّوری دارد. و در اين نگرش، شناخت توانايی‌های انسان نهفته است كه هيچ معلوم و مشخص نيست ـ شايد شكنندگی و ضعف‌های ما ماهّيت وجودی و حتی محتملاً نشانه‌ی اصالت ماست.
نويسنده همچنين با واژه‌ها، با داستان‌ها، نشان می‌دهد كه می‌توان از اين طريق با فاتاليسم بيولوژيك مقابله كرد. از جمله به كمك اراده، به كمك تخيّل، به كمك اميدواری و ايمان. نمی‌توان پيش بينی كرد كه انسان، هرقدر هم ژن‌هايش را تجزيه و تحليل كنيم، چه خواهد كرد. يك متن ادبی موّفق كه درآن واژه‌ها مانند ارگانيسم عمل می‌كنند و كليتی از امور و اتفاقات پيوسته و مربوط به هم را به حركت در می‌آورند، نشان می‌دهد كه انسان در ماهيت خود غيرقابل پيش گويی است.
ژنتيك می‌گويد كه انسان ماشينی است بيولوژيكی و فقط همين. در اين مورد كه چه چيز ما را انسان می‌سازدحرفی برای گفتن ندارد. صلاحيّت و امكانات ادبيات داستانی درهمين جاست. تكنولوژی ژن، دست‌اندركار آن است كه انسان را تكّه پاره و بند از بندش جدا كند. نويسنده بايد آنها رابه هم وصل كند. اسطوره‌های كهن از قهرمان‌هايی تعريف می‌كنند كه كشته شده‌اند، تكّه پاره شده‌اند و هر تكّه‌ی بدنشان به گوشه‌ای پرتاب شده است. در اين اسطوره‌ها، غالباً زن است كه به راه می‌افتد، قطعات را جستجو می‌كند و آنها را دوباره به هم وصل می‌كند و زندگی تازه‌ای به آن می‌بخشد. مهندسين ژن می‌خواهند با سلول‌ها هنرنمايی كنند، ولی اينان قادر نيستند حيات نوينی بيافرينند. آفرينش، مشغله و كار ادبيات است.

تكنولوژی اطلاعات

اساس و بنيان صنعت ديژيتال نيز مانند ميكروبيولوژی براين مبنا قرار داردكه در اجزاء كوچك Bits دستكاری كنيم. عليرغم تكامل كامپيوتر، پرنسيپ Hypertext و نخستين گروه‌ی BBS (Bulletin Board Systems) هيچ كس ـ حتی ده سال پيش ـ آنچه را كه امروز اينترنت می‌ناميم نمی‌توانست پيش بينی كند كه ميليون‌ها كامپيوتر در يك شبكه‌ی جهانی به هم متصل شده‌اند. در نروژ 16 ميليون نفر كه سن شان بالاتر از 10 سال است به اينترنت يعنی به بخش عمده‌ی آن www (The world wide web ) دسترسی دارند.
من به عنوان نويسنده، درآنچه كه "جامعه‌ی اطلاعاتي" ناميده می‌شود عناصر بسيار مثبتی می‌بينم. در عصر ما كه توده‌های وسيعی با هم در ارتباط‌اند، واژه، كالايی شده است كه با سابق تفاوت دارد. واژه‌ها تقريباً مثل ماده‌ی خام اند: مانند آهن، چوب، سنگ. اعتبارواهميت نويسنده به مراتب بيش ازگذشته است. بمباران روزانه با اطلاعات، با خرده دانستنی‌ها، به من اين امكان را می‌دهد تا متونی بنويسم كه وسعت و تراكم اجزا در آن‌ها بيش از گذشته است ـ نه فقط به خاطرخود فاكت‌ها بلكه به عنوان ابزار موثر ادبي. از آنجا كه اطلاعات عامل مهم توليد ارزش در جامعه شده است برای كتاب می‌توان آينده‌ی درخشانی را تامين شده دانست. افكار، ايده‌ها وداستان‌هايی كه دركتاب‌های ادبی می‌توان جای داد، ناگهان، به معنای واقعی كلمه، ارزش طلا به خود می‌گيرند.
يكی ديگر از جلوه‌های پربار شبكه در سيستم Hypertext آن است كه ميدان وسيعی است كه همه‌ی متن‌ها را به يكديگر متصل و مربوط می‌سازد. هرمتن در سطوح مختلف و به ترتيب‌های گونه گون با ديگر متون ارتباط دارد. شبكه به ما امكان می‌دهد كه متن‌ها را قطعه قطعه كنيم و با قطعات كاملا"مختلف متن تازه‌ای بسازيم. حتی تداعی‌های پراكنده، بسيار ظريف و بی پايان مارسل پروست، در مقايسه با امكاناتی كه شبكه در اختيار ما می‌گذارد، جلوه‌ی چندانی ندارد. شبكه به ما نشان می‌دهد كه رابطه‌ی اشياء با يكديگر گاه مهمتر از خود اشياء است اين امكانات به نويسنده می‌آموزند متن‌ها ی تازه‌ای بيافريند.
در داستانی كه تكنولوژی IT تعريف می‌كند، گويا انسان موجودی است كه نياز فراوانی به اطلاعات دارد. قبل از همه چيز حيوانی است كه دايماً در جستجوی دانستنی‌ها است، موجودی است كه نياز بی پايانی به مراوده و اطلاعات دارد. ايراد من به اين تكنولوژی عدم توجه‌ی آن به مقوله‌ی نسبّيت است. اين تكتولوژی ما را در اطلاعات غرق می‌كند، بی اينكه تناسب و تمايزی در كار باشد. در www همه چيز يك دست و در كنار يكديگر قرار دارد. ساختار اين تكنولوژی ـ كه مانند همه‌ی ساختارهای نظاميگری خودرا خدشه ناپذير می‌پندارد ـ اين عيب رادارد كه درآن مقام و موضعی مركزی وجود ندارد. همه‌ی اطلاعات مهم ولی يكسان‌اند. مطالب پيش پاافتاده و اطلاعات اساسی در كنار هم قرار دارند. گهگاهی آدم چنين تصور می‌كند كه در درون حصاری مملو از مطالب پيش پاافتاده زندانی شده است. غيرممكن به نظر می‌رسد كه بين راست و دروغ ، بين رويدادهای مهم و شايعات تمايزی قايل شد. مثلThe truth is out there" " در سريال تلويزيونی files.X اما موقعی كه تو به درستی نمی‌دانی آيا در "اتوبان آينده" هستی و يا در درون سيستم فاضلاب مملو ازشايعات ودروغ پراكنی‌هاگيركرده ای، يافتن حقيقت بسيارمشكل است.ما در عصری بسر می‌بريم كه وفور دانستنی‌ها شكل تازه‌ای از نادانی شده است.
شبكه‌ای كه ما با آن روبروييم، تاروپود گل و گشادی دارد. اين شبكه، همه چيز را در خود فرا می‌گيرد و در عين‌حال هيچ چيز را حفظ نمی‌كند. تحمّل پلوراليسم هم حّد و حصری دارد: چه چيز آشغال است و چه چيز طلاست؟ اگر دنيايی كه ژنتيك بازتاب می‌دهد با ديكتاتوری جبر و قطعّيت ( Determinisme) قابل مقايسه باشد، در اين صورت تكنولوژی اطلاعات جهانی آنارشيستی است كه به هيچ چيز پای بند نيست. من وارد شبكه می‌شوم تا يك تصوير خيالی را جستجو كنم ـ مثلاً Darth Vader از سری "جنگ ستارگان "را می‌جويم و 28090 تصوير می‌يابم. من نويسنده‌ی چينی، Lu Xun را جستجومی كنم و 1046 نام مشابه می‌يابم.
من به عنوان نويسنده‌ی ادبيات داستانی می‌توانم، در تقابل با چنين جهانی، يك شبكه‌ی متشكل از داستان‌ها طراحی كنم. من اين كار را با برقراری سيستم سلسله مراتب (هيرارشی) انجام می‌دهم. چون فضای كتاب محدود است، بطور مستقيم يا غيرمستقيم می‌گويم كه چه چيزهای مشخصّی بر ساير چيزها تقّدم دارند. انسان امروز با كلافه‌ی سر درگمی در كلنجار است، هم از نظر اخلاقی و هم از نظر وجودي. مشكل اساسی در اينجاست كه نمی‌شود همزمان هم در سطح پيشروی كرد و هم در عمق نفوذ نمود. نمی‌شود از همه چيز، از همه‌ی دانستنی‌ها و از همه‌ی سرگذشت‌ها مطلع شد و نمی‌شود در همه‌ی دانش‌ها موشكافی كرد و تبّحر يافت. صرفنظر از تامين نيازمندی‌های اوليه، وظيفه‌ی ما اين است كه انتخاب كنيم: انتخاب كنيم كه خواهان چه چيزهايی هستيم و درآن چيزها به موشكافی بپردازيم.
برای انسان در گذار به هزاره‌ی جديد دور انداختن دشوارتر ازجمع آوری است. من به عنوان نويسنده چنين می‌كنم: من برای خوانندگانم خيلی چيزها را به دور می‌ريزم. نشان می‌دهم چه چيزی آشغال است و چه چيزی باارزش و قابل نگهداری است. در حالی كه اينترنت عملاً شبكه‌ی مغشوشی است و خودسرانه تصاوير گمراه كننده‌ای سرهم بندی می‌كند، نويسنده از رشته‌ها و موضوعات بس متنّوع، تصوير كاملاً مشخصی اراچه می‌دهد.
كتاب، رمان، نيز همچون "جُستجوكر" در شبكه‌ی اينترنت است: مانند Yahoo,Alta vista. مكانی است كه انسان وارد آن می‌شود تا درباره‌ی اطلاعات اطلاعاتی بدست آورد. اما ُرمان برخلاف جستجوگر اتوماتيك با سيستمی از سلسله مراتب (هيرآرشی) عمل می‌كند. موٍلف ، ارزشگذاری كرده ودرمورد ارزش‌ها موضعگيری كرده است. دركتاب خواننده بامجموعه‌ای ازاطلاعات كه به دقّت انتخاب شده‌اند روبه روست، با جهانی كه بين سطرها عيان می‌شود. من معتقدم اين استراتژی درست است، زيرا در آينده آنچه عطش ما راسيراب خواهدكرد قطعاً اطلاعات نخواهد بود، بلكه موشكافی ودقّت درمطالب است و نويسنده با خلق داستانی كه كيفيت نادر اخلاقی و زيباشناسانه داشته باشد می‌تواند دقّت خواننده راجلب كند و اشتياق‌هارا برانگيزد.
قدرت كتاب دراين است كه مكانی، زمينه‌ای باشد تا موٍلف بتواند اطلاعات را تفسير كند و ميان آنها چنان رابطه‌ای برقرار نمايد كه به دانش مبدل شود و در بهترين حالت به شناخت بيانجامد. ادبيات داستانی به منظور اطلاع از فاكت‌ها خوانده نمی‌شود بلكه برای درك معنا خوانده می‌شود. كتاب ، عرضه كننده‌ی معنا است، عرضه كننده مراوده‌هاست. به زبانی ساده، كتاب، تعبير عالم هستی است. ادبيّات داستانی، به شكل كتاب ـ به مفهوم اصلی اش ـ يك نَرم افزار است و يا راديكال‌تر گفته شود: رمان عالی‌ترين نَرم افزار عصر ماست.
من به عنوان يك رُمان نويس معتقدم داستان، شبكه‌ای ازداستان‌ها، شناختی از انسان به دست می‌دهدكه به شيوه‌ی ديگری بدان نمی‌توان دست يافت. من در مقابله با شبكه‌ی ساخته شده از ژن‌ها بوسيله‌ی ميكروبيولوژی و شبكه‌ی مصنوعی اطلاعات به وسيله‌ی تكنولوژی كامپيوتر ـ كه يكی تنگ و ديگری فراخ است ـ شبكه‌ی خودم را از داستانهايی كه معمای انسان را معتبر و محفوظ می‌دارد ارائه می‌دهم و ادعا می‌كنم كه برخی دانستنی‌ها مهمتر از ديگر دانستنی‌ها هستند.
ميكروبيولوژی، در ما خيال خام انسان نو مصنوعی و برنامه ريزی شده را پديد آورده است. ارتباطات كامپيوتری، جهانی تصّنعی با بافتی از تخيلات غيرواقعی پديدآورده است كه امروزه بسياری آن را با جهان واقعی عوضی می‌گيرند. موقعی كه واقعّيت غيرواقعی می‌شود، متناقضاً، وظيفه‌ی غيرواقعيت ـ تخيّل ـ اين می‌شود كه انسان را به خودآورد و به جهان بازگرداند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* متن سخنرانی در دانشگاه‌ی پكن ( 1999) ، برگرفته از Schreibheft,No.56 2001.
ترجمه‌ی محمد ربوبی، بازنگری غلامحسين نظري.
* Jan Kjaerstadt نويسنده ، منقّد معاصر نروژی
نقل از ايران امروز
+ Gholamreza Hemmatee ; ۱٠:٤٢ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢٠ بهمن ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

معماری آينده

 

اگر آينده خود را نسازيم ، ديگران آن را برای ما خواهند ساخت ، معمار آينده خود باشيم. 

با بروز تغييرات ، تغيير کردن دير است ، قبل از وقوع آن تغيير کنيم.

+ Gholamreza Hemmatee ; ٥:٥٤ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱٩ بهمن ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

پيدا کنيد پرتقال فروش را ؟؟!!

 

بر اساس گزارش برنامه عمران سازمان ملل (UNDP) جايگاه ايران از رتبه 98 در سال 2002 ، به رتبه 106 در سال 2003 تنزل يافته است.

+ Gholamreza Hemmatee ; ٧:۳٦ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۸ بهمن ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

تئو ری در سازمانها

 

به جای آنکه تحجر ، سکون و عقب ماندگی را در سازمانها تئوريزه کنيم ، تئوريسين تحول ، تغيير و نوآوری در سازمانها باشيم.

+ Gholamreza Hemmatee ; ۱:۱۳ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱٦ بهمن ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

سيستم يكپارچه مديريت IMS

 

سيستم يكپارچه مديريت (IMS) (Integrated Management System) ، تلفيق سه سيستم (ISO 14001 + OHSAS 18001 + ISO 9001:2000) در قالب يك مدل مي باشد. 

  در اين مــدل سه وجهي، سيستم مديريت كيفيت (ISO 9001:2000) با محوريت مشتري به كارايي و اثربخشي ســازمان، سيستم و فــرآيندها نگاه مي كنـــد و به سمت  خطا صفرحركت مي كند. 

 سيستم مديريت ايمني و بهداشت حرفه اي (OHSAS 18001) به انسان در فضا و محيط كار و تجهيژات و ماشين آلاتي كه انسان با آنها سروكار دارد ميپردازد و به سمت حادثه صفرحركت مي كند .

 در وجهه سوم سيستم مديريت محيط زيست(ISO 14001) به جامعه و محيط زيست ميپردازد و به سمت آلودگی صفر حركت مي كند.

نكته مثبت در پرداختن همزمان و بصورت يكپارچه به اين سه سيستم مديريتي اين است كه چون مدل سيستمي هر سه مورد مشابه است و فقط طرف ذينفع فرق دارد در آموزشها، طراحي، استقرار و نگهداري سيستم صرفه جويي قابل ملاحظه پيدا مي شود و كارايي و اثربخشي كل سيستم هاي شركت بالا ميرود.

در هر سه استاندارد فوق الذكردر فصلی تحت عنوان «سازگاري با ساير سيستم هاي مديريت» نحوه يكپارچگي سيستم توضيح داده شده است.

در سالهاي اخير كارفرما ها و شركتهاي بين المللي صنعت ساختمان به شدت به استفاده از اين مدلها روي آورده اند و شركتهاي بين المللي در پيش ارزشيابي شركتها براي پيداكردن همكار مناسب بجاي پرسش در مورد امكانات سخت افزار (ماشين آلات و دارايي هاي ملموس) به اين موارد كه از جنس دانش و دارايي غيرملموس است مي پردازند.

اين فشار فزاينده، به سازمانها منتقل ميشود تا سازمانها با نگرش نظام يافته تري سيستم هاي مديريت خود را توسعه دهند.

 درواقع اگر بخواهم مطالب فوق را ساده تر بيان كنم هرچه پيش ميرويم، كارفرماها (مشتريان) انتظارات بيشتري از سازمانها دارند كه با كيفيت مناسب و در زمان مناسب پروژه ها را انجام دهيم و ميخواهند از تفكر و سيستم مديريتي حاكم بر شركت اطمينان حاصل كنند اين يعني داشتن گواهينامه ISO 9001:2000 .

همچنين كاركنان سازمان، افراد درگير در پروژه ها حتي بازديد كنندگان بيروني ميخواهند محيط كار پروژه ها ايمن و بهداشتي و بدون خطر باشدOHSAS 18001

قوانين بين المللي، نهادهاي بين المللي، دولت و … انتظار دارند كه كارهاي ما جامعه و محيط زيست را آلوده نكند (ISO 14001)

 

منافع ناشي از ادغام اين سه سيستم در سيستم يكپارچه IMS نيز به شرح زير است :

1-    اختصاص صحيح و منطقي منابع

2-    ايجاد تصوير بهتري از سازمان در جامعه توسط شركت شخص ثالث (گواهي دهنده)

3-    بهبود عملكرد سازمان و نتايج ناشي از آن

4 -  بهبود رضايت كارفرمايان و مشتريان

 همتی - زمستان ۸۲ - بخشی از مقاله سيستم يكپارچه مديريت IMS

+ Gholamreza Hemmatee ; ۱٢:۱۳ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱٢ بهمن ،۱۳۸٢

سرمايه سازمانی

 

سرمايه سازمانیسرمايه فکری + سرمايه عاطفی + سرمايه اجتماعی + سرمايه فيزيکی

+ Gholamreza Hemmatee ; ٦:٥۸ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۸ بهمن ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

رياضيات مديريتی

 

۱+۱=۱۱

فضايی که مديريت دانش در آن حاکم است، تسهيم و به اشتراک گذاشتن دانش از طريق ابزارهای فناوری اطلاعات مانند اينترانت است. بدين ترتيب ارزش دانش افزايش ميابد.

ساختن آينده با سرمايه گذاری روی سرمايه های فکری آغاز ميشود.

+ Gholamreza Hemmatee ; ٦:٥۳ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۸ بهمن ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

سيستم مديريت کيفيت و ارتباط با ساير سيستمهای مديريتی

 

يکی از اشتباهات رايج در سازمانها اين است که سيستم مديريت کيفيت را بموازات ساير سيستمهای مديريتی میپندارند.

در واقع اگر در   مديريت پروژه ، مديريت اطلاعات ، مديريت زنجيره تامين  ، ،مديريت استراتژيك  و ساير مديريتهای يك سازمان سيستم مديريت كيفيت

جاری نشود به تنهايی سيستم مديريت كيفيت  بی معنی خواهد بود. 

+ Gholamreza Hemmatee ; ۱:٥٧ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٦ بهمن ،۱۳۸٢
comment نظرات ()